Tanja Marković (1970) je rođena u Beogradu. Diplomirala je psihologiju na Filozofskom fakultetu u Beogradu. Pohađala je Studije kulture i roda (AAOM), Performing Arts Theory School (PARTS) u Centru za novo pozorište i igru, Školu za savremenu umetnost i teoriju (CSUb), Magistarske studije Univerziteta umetnosti u Beogradu, odsek Teorija umetnosti i medija i Radionice teorije poezije (AŽIN), Beograd.  Aktivistički sarađuje sa Ženama na delu i Centrom za kvir studije. Teorijsko-umetničke tekstove objavljivala je u TkH časopisu za teoriju izvođačkih umetnosti, a poeziju u časopisima ProFemina, Treći trg i Agon. U saradnji s teorijsko-umetničkom grupom Teorija koja hoda izvodila je performanse u Zagrebu, Ljubljani, Londonu, Beogradu. Uvrštena je u antologiju savremene poezije Tragom roda smisao angažovanja, DEVE, 2006. Instalacije je izlagala u Beogradu, Beču, Temišvaru i San Diegu. Sa autorkama Anom Seferović i Tamarom Šuškić napisala je drame Diskretne žene, dekorativno dete, danska doga (Scena, Novi Sad, 2008. i  Nova drama www.nova-drama.org) i Plovidba (javno čitanje na Sterijinom pozorju, Novi Sad i u gledališču Glej, Ljubljana). Bavila se psiholingvističkim istraživanjem. Objavljen naučni rad: Kostić A., Marković T., Baucal A., “Inflectional morphology and word meaning: Orthogonal or co-implicative cognitive domain?” in Morphological Structure in Language Procesing, (ed. R.Harald Baayen i Robert Schreuder), Monton de Gruyter, Berlin, New York, 2003.