Saradnice

Ana Hoffner je rođena 1980. godine u Jugoslaviji. U Beču živi od 1989. godine. Studije postkonceptualne umetničke prakse započela je 2002. godine na Akademiji lepih umetnosti u Beču. Diplomirala je 2007. godine. Ana Hoffner je performans-umetnica koja koristi citatnost na specifičan način. Ona koristi strategije ponovnog izvođenja (reanactment) performansa koji su se dešavali tokom istorije performans-prakse i njih intonira, reinterpretira i repolitizuje ličnim diskursom. Taj lični diskurs deo je izvesnog političkog „svedočenja” ili ispovesti o subjektivitetu umetnice koja se biografski identifikuje kroz queer i migrantsku politiku.

Ana Vilenica je rođena 1978. u Pančevu. Autorka je brojnih tekstova u oblasti kritike, teorije i istorije umetnosti. Diplomirala je na Odeljenju za istoriju umetnosti Filozofskog fakulteta u Beogradu. Magistarske studije iz Scenskog dizajna završila je na Univerzitetu umetnosti u Beogradu. Doktorirala je na Grupi za teorije umetnosti i medija Interdisciplinarnih postdiplomskih studija na Univerzitetu umetnosti u Beogradu. Urednica je žurnala uz)bu))na))), knjige Postajanje majkom u neoliberalnom kapitalizmu (uz)bu))na))), Beograd, 2013) i ko-urednica (sa kuda.org) knjige Na ruševinama kreativnog grada (kuda.org, Novi Sad, 2012).

Biljana Kašić je teoretičarka i feministička aktivistkinja koja je aktivna u polju koje se može odrediti kao „teorijski aktivizam“. Doktorske studije je završila na Političkim naukama. Jedna je od osnivačica i koordinatorki Ženskih studija u Zagrebu, a trenutno predaje na Univerzitetu u Zadru na katedri za sociologiju.

Platforma Biro Beograd je formirana od strane umetnika i kulturalnih aktivista u Beogradu septembra 2004. godine. Biro otvara prostor za savremene prakse u polju komunikacije, novih medija, kulture, obrazovanja i umetnosti. Biro podržava, istražuje i promoviše kritičke i inovativne prakse koje odstupaju od konvencionalnih formi umetničkog izražavanja, kulturalnog i socijalnog istraživanja ili aktivizma u Srbiji i internacionalnom kontekstu. Nudeći javnu platformu za diskusiju i prezentaciju biro podržava novopojavljene kulturalne i aktivističke prakse u savremenom društvu, uspostavlja razmenu između grupa i aktera/ki različitoga bekgraunda, iznoseći širokoj publici date teme i aspekte rada. Biro predlaže kulturalnu praksu bez centara i teritorija. Realizacija i razmena između ljudi koji pripadaju različitim socijalnim grupama, svetovima iskustava ili polja saznanja jeste fokus biroa. Biro organizuje susrete, unapređujući komunikaciju, dajući impuls i podržavajući procese koji su oblikovani i nošeni od strane samih učesnika/ca. Kako nova komunikacijska tehnologija igra važnu ulogu u savremenom društvu, bitan fokus u radu biroa jeste razmatranje o uticaju i korišćenju novih medija u kulturi, obrazovanju i umetnosti. Organizovanjem edukativnih radionica, festivala, kongresa, prezentacija i izložbi, biro gradi svest o kreativnom korišćenju novokomunikacijske tehnologije i podstiče nadolazeće diskusije u ovom kontekstu. Biro publikuje knjige, dokumentaciju i ridere o relevantnim sadržajima, izdaje štampano i elektronsko glasilo o kulturnim dešavanjima, umetničkoj produkciji i praksi u Srbiji i svetu.

Dubravka Sekulić bavi se temama transformacije javnog prostora u suvremenim gradovima, javnim dobrima i prostornom pravdom, kao i prostornim posljedicama neoliberalnog planiranja. Diplomirala je na Arhitektonskom fakultetu Univerziteta u Beogradu, gdje je radila kao suradnica u nastavi. Bila je stipendistica Akademije Solitude u Stuttgartu, u okviru programa istočnoeuropske razmjene, kao i istraživačica na odsjeku za dizajn Jan van Eyck Akademije u Maastrichtu. Doktorantica je na katedri za povijest i teoriju arhitekture Više tehničke škole (ETH) u Zürichu. Od njezinih recentnih projekata valja izdvojiti izložbu u Muzeju savremene umetnosti u Beogradu iz 2012. godine pod nazivom "Tri tačke oslonca: Zoran Bojović", u kojoj se kroz fokus na projekte Zorana Bojovića i Energoprojekta u Africi i na Bliskom Istoku govori o vezi između jugoslavenskog modernizma i zemalja nesvrstanih, te izložbu i knjigu "Borba za svakodnevicu. Primer Peti park" iz 2011. o borbi jedne zajednice za park u Beogradu. U 2012. objavila je dvije knjige, obje u izdanju nizozemske Jan van Eyck Akademije: "Glotzt Nicht so Romantisch! On Extralegal Space in Belgrade" [Ne bulji tako romantično! O ekstralegalnom prostoru u Beogradu] i, zajedno sa Žigom Testenom i Gal Kirnom, "Surfing the Black" [Surfujući crno] o jugoslavenskom crnom valu u filmu. Trenutno radi na knjizi pod radnim nazivom "Planning for the Unexpected – Sourcebook for Urban Struggle" [Planirati za neočekivano – Čitanka za urbanu borbu] koja se temelji na iskustvima regionalnih inicijativa za pravo na grad, a za koju je dobila stipendiju Kraljevskog instituta za umjetnost u Stockholmu. 

Flaka Haliti je rođena 1982. godine u Prištini (Kosovo). Živi i radi u Frankfurtu na Majni i Prištini. Diplomirala je na Akademiji likovnih umetnosti-Univerzitet Priština 2005. godine. Svoje školovanje nastavlja u klasi profesorke Judith Hopf na Staedelschule u Frankfurtu na Majni. Bavi se konceptualnom umetnošću koristeći različite medije: video, zvuk, instalaciju, fotografiju i performans. U svojoj praksi, Flaka Haliti pokazuje kontinuiranu zainteresovanost i hrabrost istražujući teme koje predstavljaju izazov i društvu i/ili umetničkoj sceni.

Njen rad je predstavljan na samostalnim izložbama. Učestvovala je i na grupnim izložbama, prezentacijama, simpozijumima i radionicama u Stokholmu, Mostaru, Skoplju, Kopenhagenu, Mariboru, Berlinu, Frankfurtu na Majni, Briselu, Beogradu, Beču, Prištini.

Gal Kirn trenutno živi u Berlinu, gde je na postdoktorskom programu za istoriju i medije Alexander von Humboldt Foundacije. U rodnom gradu Ljubljani, član je inicijative za Demokratski socijalizam i Radničko-pankerskog univerziteta. Ko-urednik je knjiga Encountering Althusser (Bloomsbury, 2013) i Surfing the Black. Transgressive Moments in Yugoslav Cinema (Jan van Eyck Academie, 2012). Urednik je publikacije Post-Fordism and Its Discontents (JvEAcademie, 2010).

Dr Gordana Stojaković (1957) osnivačica je više ženskih organizacija (Novosadski ženski centar, Žensko putujuće pozorište, CikCak inicijativa, S.T.R.I.K.E, Alumnistkinje Rodnih studija). Rukovodi projektom Znamenite žene Novog Sada (1999-2014). U oviru projekta je u proteklih desetak godina prikupljena obima dokumentacija o istorijatu ženskog pokreta u Vojvodini, biografijama znamenitih žena. Diplomirala je na Prirodno matematičkom fakultetu – Odsek za turizam Univerziiteta u Beogradu (1980). Završila je specijalističke rodne studije na ACIMSI Centru za rodne studije Univerziteta u Novom Sadu (2005). Doktorirala sa temom Rodna prespektiva u novinama Antifašističkog fronta žena u periodu 1945-1953. godine (2011). Objavila je više publikacija među kojima su: Znamenite žene Novog Sada I (Novi Sad, 2001); Neda - jedna biografija (Novi Sad, 2002); Diskursne osobine privatne prepiske o knjizi Srpkinja njezin život i rad, njezin kulturni razvitak i njezina narodna umjetnost do danas (1909-1924) (Novi Sad, 2005); AFŽ Vojvodine 1942-1953 (Novi Sad, 2007); Skica za potret: Antifašistički front žena Vojvodine 1942-1953 (Novi Sad, 2011), Prilog za istoriju ženskog pokreta u Vojvodini i Srbiji u 19. i 20. veku (Novi Sad, 2011), Solidarnost ili lajkovanje: Dnevnik feministkinje o feminizmu i levici u Srbiji (1978-2007) (Beograd, 2011), Rodna perspektiva u novinama Antofašističkog fronta žena 1945-1953 (Novi Sad, 2012) ...

Dobitnica je Godišnjeg priznanja u oblasti ravnopravnosti polova koje dodeljuje Izvršno veće AP Vojvodine (2008).

h.arta je grupа od tri umetnice čiji se projekti bave umetnošću u javnom prostoru, proizvodnjom znanja i altrnativnim obrazovnim modelima. Dogаđаji i izložbe koje orgаnizujemo pokušavaju da stvore nove prostore za političko izražavanje i delovanje. Nаši projekti su uvek zаsnovаni nа sаrаdnji i često radimo zаjedno sа drugim umetnicamа/ima, nevladinim organizacijama, aktivistima/kinjama za ljudska prava i školama. Nаšа metodologijа je zаsnovаnа nа prijаteljstvu, koje rаzumemo kаo svakodnevno pregovaranje o razlikama, kаo nаčin učenjа jedni od drugih i kаo politički stejtment o moći solidаrnosti.

www.feminisme.ro
www.hartagroup.ro

Ivan Kucina (1961) je docent na Arhitektonskom fakultetu Univerziteta u Beogradu i gostujući profesor na School of Design Strategies, Parsons The New School for Design, Njujork ,  Polis University, Tirana, Singidunum Univerzitet, Fakultet za medije i komunikacije, Beograd I KTH Stokholm. Magistirao je 1997. godine na Arhitektonskom fakultetu u Beogradu sa temom tranzicije u modernoj arhitekturi  i radi na doktorskoj tezi  koja uspostavlja paradigmu relativnosti u arhitektonskom projektovanju. U svom  istraživačkom radu bavi se graditeljskim strategijama i samoregulisanim procesima transformacija gradova Zapadnog Balkana u postsocijalističkom periodu. Povezujući istraživačku i nastavu delatnost sarađuje sa više arhitektonskih grupa kao što su School of Missing Studies, Njujork i STEALTH group, Roterdam.  2008. godine napisao je udžbenik za predmet Prostor i oblik pod nazivom 15/3 u kome je izložen inovativni program nastave i vežbi koji se izvodi u okviru modula Uvod u arhitektonsko projektovanje tokom prvog semestra  na Arhitektonskom fakulteta u Beogradu. U arhitektonskoj praksi sarađuje sa arhitektom Nenadom Katićem na konkursnim i izvođačkim projektima različitih razmera koje se kreću od urbanističkih projekata, projekata stambenih zgrada do dizajna izložbi i nameštaja. Najpoznatiji realizovani projekti su Muzej Macura u Novim Banovcima, Porodična kuća Mančić na Avali i radni sto pisca Milorada Pavića. Ivan Kucina je član Društva arhitekata Beograda, Udruženja likovnih i primenjenih umetnika Srbije, član saveta Okrobarskog salona u Beogradu, osnivač  i programski direktor Beogradske internacionalne nedelje arhitekture od 2006. godine i direktor programa Urbanih transformacija na Mikser festivalu 2012.godine.

Jadranka Milićević (r. 1957; Sarajevo)  mirovnjakinja, feministkinja i aktivistkinja za ženska ljudska prava. Aktiva članica i jedna od osnivačica Fondacije CURE u Sarajevu. Članica  Internacionalne mirovne mreže Žena u Crnom.

Regionalni centar za manjine (RCM) je nevladina, nepartijska, neprofitna organizacija sa sedištem u Beogradu, a koja deluje na teritoriji Zapadnog Balkana. RCM radi na unapređenju i zaštiti manjinskih prava, bori se protiv svih oblika diskriminacije, isključivanja i marginalizovanja manjina i marginalizovanih grupa i promoviše osnaživanje manjina kako bi se obezbedilo njihovo puno učešće u svim oblastima društva.

Centar za nove medije_kuda.org je kulturna organizacija iz Novog Sada, osnovana 2001. godine. Od osnivanja okuplja umetnike, teoretičare, medijske aktiviste, istraživače na širokom polju: od istraživanja proizvodnih odnosa u kulturi, savremene umetničke prakse i teorije, urbanizma, do kritike novih tehnologija i do društveno-političkih tema. Pored organizovanja predavanja, konferencija i izložbi, kuda.org koncipira i uređuje izdavački projekat kuda.read. Više o kuda.org na: www.kuda.org

Lidija Radojević je diplomirana politikološkinja, teorijsko-analitičkog smera i magistarka antropologije svakodnevnog života (ISH, Ljubljana). Bavi se kulturnom i umetničkom produkcijom i njihovom povezanošću sa političkom ekonomijom grada i održavanjem javnog prostora i javnog dobra u društvima kasnog kapitalizma. Senatorka je na Radničko-pankerskom Univerzitetu, koji izvodi alternativni edukativni program, a sa festivalom Rdeče zore (Crvene zore) sarađuje od januara 2007. godine.

 

 

Predvačica na Odeljenju za engleski jezik Univerziteta u Ljubljani.

Lina Mounzer je rođena u Bejrutu 1978. Najveći deo svog života je provela u Libanu i Kanadi. Zavšila je master studije na Goldsmit koledžu u Londonu. Od 2006. predaje kreativno pisanje na Američkom univerzitetu u Bejrutu. Redovno piše za magazin Bidoun, koji se bavi savremenom umetnošću i kulturom na Srednjem Istoku. Objavljivala je kratke priče u antologijama i publikacijama. Trenutno radi na prvom romanu.

 

Pages